Home » Uncategorized » Hoe herken je onderwijs van wereldklasse?

Hoe herken je onderwijs van wereldklasse?

“The smartest kids in the world” van Amanda Ripley leest als een roman, maar behandelt wel degelijk een serieus onderwerp. Ripley heeft zich verdiept in de wereld van het onderwijs en is op zoek gegaan naar antwoord op de vraag wat goed onderwijs nu eigenlijk is. Vertrekpunt vormt het PISA onderzoek en de internationale ranglijst die dit onderzoek oplevert. In het boek beschrijft Ripley de avonturen van drie Amerikaanse jongeren die een jaar in Finland, Zuid-Korea en Polen verblijven en onderwijs volgen.
Hoewel de beschrijvingen erg leuk zijn om te lezen (Ripley noemt de man achter de PISA onderzoeken, Andreas Schleicher, C-3PO with a slight German accent) had ik enige moeite met de verwijzingen in het boek. Ripley strooit met feiten en aannames over de diverse onderwijssystemen zonder deze direct in de tekst te noemen. Ik had tijdens de studie nooit gedacht het ooit te zeggen, maar ik stoorde me aan het niet hanteren van de APA normen door Ripley.
Het interessantste stuk van het boek is volgens mij appendix I, waarin Ripley zichzelf de vraag stelt: how to spot a world-class education? Een lastige vraag, waar uiteraard ook geen eenduidig antwoord op te geven is. Ripley geeft wel een aantal handvatten om goed onderwijs aan te herkennen:

Watch the students

Het gaat volgens Ripley niet om test gegevens, er zijn veel zaken die een juiste analyse van de gegevens lastig maken. Bovendien zijn veel mensen niet in staat hier goed mee om te gaan, en is de kans dat er vekeerde conclusies getrokken worden.
Veel informatie die scholen zelf verstrekken kan volgens Ripley ook zo de prullenbak in: open dagen zijn waardeloos, budgetten per leerling niet interessant en klassengrootte zegt ook niet veel over de kwaliteit.
Het is beter om te letten op wat leerlingen in de klas doen, en dan gaat het natuurlijk om alle leerlingen. Let niet op wat de leraar doet, het gaat om de leerlingen. Hoe hard zijn ze aan het werk? Hoeveel leerlingen letten er niet op? In alle landen komen leerlingen voor die zich vervelen in de klas. In Korea zag Ripley zelfs leerlingen met een kussen op tafel in diepe slaap lessen bijwonen, een heel normaal verschijnsel waarvoor zelfs speciale kussens verkocht worden… Wanneer de aandacht van leerlingen daar is waar hij moet zijn, is de kans groot dat er goed onderwijs gegeven wordt.
Talk to the students
Er wordt veel gepraat over leerlingen, maar weinig met leerlingen. Deze gesprekken leveren echter wel zeer veel informatie op over het onderwijs. Vraag leerlingen niet wat ze van een docent vinden of hoe leuk ze school vinden. Probeer heel normaal te vragen aan leerlingen wat ze aan het doen zijn, waarom doen ze dat? Ripley haalt de Tripod Survey aan (een vragenlijst ontwikkeld door Ronald Ferguson van de universiteit van Harvard om feedback te geven aan leraren) om voorbeelden van vragen die je aan leerlinen kunt stellen aan te ontlenen. Vragen als: Leer je veel in deze les? Gedraagt iedereen zich zoals de leraar dat wil? Ben je bezig of verspil je tijd in deze les? De laatste vraag die Ripley noemt gaat over de wijze waarop leerlingen omgaan met de leerstof. Als je iets niet begrijpt, wat doe je dan? Volgens Ripley hebben leerlingen in de beste lessen een antwoord op deze vraag, zo niet is er zeker nog werk aan de winkel!

Listen to parents

Zijn ouders betrokken bij het onderwijs van hun kinderen? Als dit zo is, komt de vraag hoe zij betrokken zijn in beeld. Ripley beschrijft dat veel Amerikaanse ouders zich zorgen maken om sportprogramma’s op school en druk meedoen met het inzamelen van geld voor de scholen, maar niet de tijd nemen om voor te lezen of zich met het huiswerk van hun kinderen bezig te houden. In de hoog scorende landen zag Ripley ouder die leerprestaties bevorderden en zich richtten op wat belangrijk was, in plaatsvan wat leuk is.

Ignore shiny objects

Oude scholen kunnen prima onderwijs bieden. Een goede docent in een vervallen schoolgebouw geeft beter onderwijs dan een slechte docent in een hypermodern gebouw met alle digitale middelen die hij zich maar wensen kan. “When looking for a world-class education, remember that people always matter more than props.”

Ask the principal the hard questions

Hoe kiest een directeur zijn leraren eigenlijk, wat is volgens hem belangrijk in een goede leraar? Omdat de selectie bij lerarenopleidingen niet in alle landen even streng is, vormt de directeur volgens Ripley de filter tussen mindere en betere leraren op school.
Als die leraren eenmaal op een school werken, hoe zorgt een directeur er dan voor dat de leraren beter worden? Welke rol krijgen de beste leraren in een school in dit proces? Zet een directeur zijn leraren jaarlijks in een grote ruimte om verplichte lezingen aan te horen, of laat hij ruimte om samen te werken met elkaar?
Slagingspercentages en andere resultaten zijn allemaal in te zien, maar wat wil een school een leerling nog meer bieden? Hoe houdt de directeur daar zicht op? Welk plan heeft hij? Hoe zorgt een directeur ervoor dat er hard gewerkt wordt in zijn school? Hoe zorgt een school ervoor dat leerlingen constant uitgedaagd worden om beter te presteren en nieuwe dingen te ontdekken?

Met alle Open Dagen weer op komst zijn dit toch wat dingen om over na te denken. Volgens Ripley heeft die Open Dag eigenlijk niet veel zin omdat iedere school zich voordoet als de beste school en dat beeld niet realistisch is. De vragen die zij opwerpt zijn wel goed om over na te denken. Wat bieden we leerlingen eigenlijk? Stellen we leerlingen wel genoeg vragen? In ieder geval zaken die me nog wel even bezig houden…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s